"Jarithayum Makkalum" has been a part of the Malayalam school curriculum, making it a formative text for many generations. It is frequently discussed in literary circles, university seminars, and online forums.
അഗ്നിദേവന്റെ ശാപത്താൽ വനത്തിൽ തീപിടിക്കുമ്പോൾ, പക്ഷികളായ ജരിതയും അവളുടെ മക്കളും കുടുങ്ങിപ്പോകുന്നു. രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ശക്തി മക്കൾക്കില്ല. അവൾക്ക് പറക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിലും, കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാൻ അമ്മയ്ക്ക് മനസ്സുവരുന്നില്ല.
ശാഖികളുരസി നീ കത്തുകില്ലേ? കത്തുമീക്കാട്ടിലെൻ കുഞ്ഞുങ്ങളെയെവിടെ വെച്ചാശ്വസിപ്പിക്കേണ്ടു ഞാനമ്മ? jarithayum makkalum malayalam kavitha lyrics in malayalam
ജരിതയും മക്കളും കവിതയുടെ വരികൾ
കരളത്തിലെ ജ്വാലയാണ് ഞാൻ എരിയുന്നതെല്ലാം എന്റെ മനസ്സിൽ മനസ്സിലെ കടൽ ഞാൻ കടന്നു പോകുന്നു കരങ്ങളിൽ കരയുന്നു ജീവിതം "Jarithayum Makkalum" has been a part of the
വായാൽ കൊത്തിക്കൊണ്ടന്നു- പോയങ്ങുനിറയ്ക്കുംതൂ- മായവിരിപ്പതിലാ- ട്ടായിക്കൊണ്ടങ്ങുറങ്ങും-
തള്ളക്കുയിൽ കരയുന്നു, തനയങ്ങൾ തിരയുന്നു കാട്ടുതീ പടരുമ്പോൾ മക്കളെ മറക്കുന്നോ? നിനക്കൊരു തുണയില്ല, നിനക്കൊരു പറവയില്ല ഇനി ഞാൻ നിനക്കൊരമ്മതന്നെ! mourning pace ( Karuna Rasam
To appreciate the lyrics, one must understand the narrative. In the Mahabharata, after the Kurukshetra war, a sage named Mandapala, reborn as a bird, abandons his wife Jaritha and their eggs to lead a life of pleasure. Jaritha is left alone to protect her unborn children. When a forest fire threatens to consume them, she is unable to fly away because she must guard her eggs. Helpless, she prays for her children. Miraculously, the fire spares them.
Pay close attention to heavy Malayalam compounds and Sanskritized words common in classical retellings. Maintain a slow, mourning pace ( Karuna Rasam